Eerder vroegen we jullie om op creatieve wijze invulling te geven aan het thema van de Week van de Vruchtbaarheid 2017. We kregen prachtige inzendingen! Iedere dag plaatsen we de bijdrage van \u00e9\u00e9n van de winnaars.<\/p>\n
Vandaag het gedicht van Sylvia. In het gedicht ‘Niemand die het ziet’ verwoordt zij het grote verdriet in haar leven: bij haar blijft de kinderkamer leeg. Ondanks de vergaande medische mogelijkheden, is een (blijvende) zwangerschap helaas geen gegarandeerde uitkomst van een vruchtbaarheidstraject. Wat volgt is een rauw verdriet: je moet je toekomstbeeld drastisch bijstellen. Tegelijkertijd is het vaak een stil verdriet. Sylvia slaagt erin woorden te geven aan het onzichtbare. Wij zijn geraakt door haar woorden.<\/p>\n
In deze Week van de Vruchtbaarheid denken we ook aan iedereen bij wie de kinderkamer leeg blijft.<\/p>\n
Alles wat je wilt is te bereiken als je er maar voor gaat
\nDat is wat je altijd hoort
\nMaar ik weet nu dat dat niet bestaat
\nEn dat is wat mij nu het meeste stoort<\/p>\n
Alsof we hebben gefaald
\nEn alsof we er niet alles aan hebben gedaan
\nWe hebben onze doel niet gehaald
\nTerwijl we steeds maar zijn door gegaan<\/p>\n
Steeds onze grenzen verlegd
\nTwee keer per week naar het ziekenhuis gegaan
\nDe onderzoeken en de spuiten waren een gevecht
\nDe tijd heeft al die jaren stil gestaan<\/p>\n
En dan is er eindelijk zekerheid
\nMaar het verdriet en de pijn zijn gebleven
\nEn niemand die ziet hoe ik lijd
\nOm iets wat ons nooit is gegeven<\/p>\n
Want na die jarenlange strijd
\nIs er geen kindje dat gekomen is
\nGeen ledikantje dat wordt gespreid
\nEen intens gemis<\/p>\n
Iedereen is blij als er weer een baby wordt geboren
\nMaar wij hebben dan ook verdriet
\nEn dan kunnen we ons er erg aan storen
\nDat er weer niemand is die dat ziet<\/p>\n
Niemand die onze gevoelens kent
\nOf hoe we denken en wat er in ons om gaat
\nHet gevoel dat niemand ons wat steun brengt
\nEn dat je er alleen voor staat<\/p>\n
En dat komt omdat niemand het ziet
\nHet staat niet geschreven op je gezicht
\nMaar het is er altijd dit stille verdriet
\nDaarom ook dit gedicht<\/p>\n
Sylvia<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Eerder vroegen we jullie om op creatieve wijze invulling te geven aan het thema van de Week van de Vruchtbaarheid 2017. We kregen prachtige inzendingen! Iedere dag plaatsen we de bijdrage van \u00e9\u00e9n van de winnaars. Vandaag het gedicht van Sylvia. In het gedicht ‘Niemand die het ziet’ verwoordt zij het grote verdriet in haar […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_acf_changed":false,"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","footnotes":""},"categories":[27],"tags":[],"class_list":["post-26941","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-in-behandeling-voor-de-kinderwens"],"acf":[],"yoast_head":"\n