Daar zitten we dan. Met z\u2019n twee\u00ebn in een helemaal lege wachtkamer.
\n\u2018Mevrouw Flos, u bent aan de beurt!\u2019 roept de assistente door de wachtkamer.
\n\u2018En ik dan?\u2019 denk ik bij mezelf en om me heen kijkend. Maar goed, ik weet inmiddels dat ik dan ook mee mag lopen.<\/p>\n
Een vruchtbaarheidsprobleem vergt ontzettend veel van je relatie en het fascineert me dan ook enorm dat het zoveel om de vrouw <\/em>gaat. Nu weet ik ook wel dat mijn bijdrage aan het geheel maar minimaal is. Maar toch \u2026<\/p>\n We draaien de hoek om en gaan meteen het eerste kamertje binnen. Als we eenmaal zitten vraagt de dokter aan mijn vrouw: \u2018Hoe gaat het met je?\u2019<\/p>\n Mijn vrouw begint dus uitgebreid te vertellen: \u2018Ja, eigenlijk wel goed! Ik voel me goed en het spuiten gaat best aardig en ik voel al het een en ander in mijn buik gebeuren!\u2019<\/p>\n Ik kijk van de dokter naar mijn vrouw en weer terug naar de dokter. \u2018Dat is fijn om te horen, en nog last van de hormonen?\u2019 Mijn hoofd gaat ondertussen weer van links naar rechts. \u2018Eh nee, eigenlijk helemaal niet\u2019.<\/p>\n In gedachten gaat mijn vinger de lucht in, alsof ik iets tegen de juffrouw<\/em> wil zeggen. \u2018Ik wel dokter, ik heb wel last van haar hormonen!\u2019<\/p>\n Maar goed, aan mij wordt niets gevraagd.<\/p>\n Mannen worden maar gemakkelijk buiten spel gezet. Ook internet staat bijvoorbeeld vol met berichten voor alle \u2018Lieve dames\u2019. Allemaal goedbedoeld natuurlijk, maar blijkbaar worden hier geen mannen verwacht. Maar ze zijn er wel! Waarom is het eigenlijk zo\u2019n enorm vrouwending? Hoeven mannen hun ei dan niet kwijt? En waarom dan niet?<\/p>\n