{"id":86981,"date":"2022-11-08T00:05:31","date_gmt":"2022-11-07T23:05:31","guid":{"rendered":"https:\/\/www.freya.nl\/?p=86981"},"modified":"2022-11-08T00:05:31","modified_gmt":"2022-11-07T23:05:31","slug":"cryo-brief","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/staging.freya.nl\/?p=86981","title":{"rendered":"Ik kreeg 2 kinderen, maar de vruchtbaarheidsproblemen draag ik met me mee"},"content":{"rendered":"\n

Tien en zeven zijn ze nu. Onze twee mooie meiden. Onze meiden die \u2018ontstaan\u2019 zijn via IVF. Vijf jaar moesten we wachten op de geboorte van onze eerste dochter. <\/h3>\n\n\n\n

Vijf jaar en heel veel ziekenhuisbezoeken,<\/strong> behandelingen, verdriet, pijn, onzekerheid en tranen. En dan n\u00f3g hadden we geluk dat het na \u00e9\u00e9n IVF behandeling lukte. (Die mislukte IUI\u2019s vergeten we voor het gemak maar even.) En dat geluk mochten we een paar jaar later nogmaals hebben. W\u00e9\u00e9r de eerste terugplaatsing raak. Het k\u00f3n niet. Ik k\u00f3n het niet geloven en dat vertelde ik ook tegen de verpleegkundige die me toen belde. Dit k\u00e1n niet, je hebt de verkeerde voor je. Maar het was wel zo. Ik was bijna alle tranen en onzekerheid van de afgelopen wachtweken vergeten. Bijna.<\/p>\n\n\n\n

Nu zijn ze al groot.<\/strong> En ik wist dat d\u00e9 brief een keer zou komen. De brief met daarin de vraag wat we met die cryo\u2019s wilden. En toen \u2018ie kwam schrok ik toch. Wekenlang was het hier in huis de roze olifant in de kamer. Want hij wilde niet, ik wilde wel.
Van tevoren had ik ook niet verwacht dat de brief zoveel impact op me zou hebben. Dat ik er zo mee bezig zou zijn. Dat ik het, toch, zo graag nog zou willen.
Maar we deden het niet. Hij wilde het \u00e9cht niet.<\/p>\n\n\n\n

Ooit, voor we in de medische molen terechtkwamen, wenste ik drie kindjes.<\/strong> Nu ben ik dankbaar voor twee. Dankbaarder dan ik ooit had kunnen dromen. Als er iemand in onze omgeving zwanger is van een derde (of volgende) kindje voel ik ook nog een steekje. Ik had dat ook wel gewild. En het gaat niet meer gebeuren.
Van onze laatste drie cryo\u2019s namen we dus helaas afscheid. Dat derde kindje dat ik ooit zo graag wilde, dat kwam niet. Een hele nieuwe behandeling zou ik niet zien zitten, maar die cryo\u2019s? Die had ik eigenlijk graag terug willen laten plaatsen.<\/p>\n\n\n\n

Het is ook goed, met deze twee mooie meiden.<\/strong> Soms heb ik er mijn handen aan vol, maar waar er twee eten kunnen er ook wel drie eten toch?
Ik draag nu een klein, doorzichtig hartje aan mijn armband. Mijn armband met daaraan ook een hart met de vingerafdrukken van onze twee meiden. En dat derde hartje, dat is voor het kindje dat er helaas niet mocht zijn. Mijn \u201calways favourite what if\u201d.<\/p>\n\n\n\n

En ook, na \u00e1l die jaren, heb ik soms toch nog stiekem de hoop<\/strong> dat ik toch nog spontaan zwanger mag worden. Omdat me dat ook mooi, bijzonder, fijn lijkt.
Na al die jaren, met een wens die in vervulling ging, draag ik de vruchtbaarheidsproblemen nog met me mee. Die raak ik nooit meer kwijt.<\/p>\n\n\n\n

Saskia<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Saskia<\/sup><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Dit blog verschijnt in het kader van de Week van de Vruchtbaarheid 2022<\/a>. 
Het thema van deze week is DE IMPACT VAN VRUCHTBAARHEIDSPROBLEMEN
Volg ons op <\/em>Facebook<\/em><\/strong><\/a> en <\/em>Instagram<\/em><\/strong><\/a> voor updates over de Week van de Vruchtbaarheid.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Wil je meer lezen over cryo’s?<\/h2>\n\n\n\n